Αυτό είναι πολύ σοβαρό.

Εχω ένα όνειρο: Ανεξάρτητη Διαβίωση. Ηρθε η ώρα και προάχθηκε σε σχέδιο. Το πρόβλημα: Χρειάζονται χρήματα, πολλά χρήματα μιας και, έχω τετραπληγία. Τι καλά να ήμουν από πλούσια οικογένεια: δεν είμαι. Τόμπολα. Η λύση: να εργαστώ. Παίρνω, εκτός από το παραπληγικό επίδομα και αναπηρική σύνταξη. Είχα, βλέπετε, εργαστεί και είχα ένσημα στο ΙΚΑ. Το τρομερό ποσόν των 112 χιλ. μπορεί άνετα να καλύπτει τα έξοδα για τσιγάρα κι εφημερίδα. Ισως και για σινεμά. Είναι, ωστόσο, βασικό για μένα.

"Τι θα γίνει αν εργαστώ;", ρώτησα την υπάλληλο του ΙΚΑ στο τηλέφωνο. Τα είχα καταφέρει: μετά από διαδοχικές επισκέψεις στο ΙΚΑ της περιοχής μου και μετά από μιάμισης ώρας προσπάθειες σε πέντε (5) διαφορετικούς αριθμούς τηλεφώνου, που άλλοτε μιλάγανε και άλλοτε δεν απαντούσαν και που και οι πέντε αφορούν στο ίδιο κτίριο (οδός Νικηφόρου), "έπεσα" στην αρμόδια υπάλληλο. "Η σύνταξη θα κοπεί", απάντησε. "Κοιτάξτε, έσπευσε να διευκρινήσει, το ΙΚΑ δεν σας απαγορεύει να εργασθείτε. Η σύνταξη θα σας μείνει εφόσον το εισόδημα από την εργασία σας δεν υπερβαίνει το 20% της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Δηλαδή, 30 χιλ. περίπου το μήνα". Ξέρετε γιατί; Γιατί έχω ποσοστό αναπηρίας άνω του 80%! 7Οπότε, έχω την υποχρέωση να είμαι 80% εξαρτημένος, 80% στο σπίτι μου ή, αλλιώς, να  είμαι 20% άνθρωπος. Ενώ, μόνο για φυσιοθεραπεία δεν καλοφτάνει ολόκληρη η υπέρογκη σύνταξη.

Δεύτερη ερώτηση: "Αν μετά διακόψω την εργασία, η σύνταξη επανέρχεται;" "Όχι κύριε".

Ετσι, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: 1. Η υπάλληλος δεν ξέρει τη δουλειά της. Λίγο χλωμό αυτό γιατί ήταν πολύ σαφής στις απαντήσεις της. Το ελπίζω όμως. 2. Η Ανεξάρτητη Διαβίωση απαγορεύεται δια νόμου στους μη έχοντες. Διότι, πώς αλλιώς να  εξηγήσεις ότι, η σύνταξη δεν επανέρχεται ύστερα; Πώς να διακινδυνεύσεις, πώς να δοκιμάσεις;

Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα, που "ανήκει στη Δύση" (χεστήκαμε), που είναι στην Ε.Ε., μπήκε στην ΟΝΕ, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Μετά Χριστόν, εννοείται.