Γεια σας φίλοι.  Χρόνια πολλά.

Είμαι παλαιός φίλος και υποστηρικτής της οργάνωσης.  Προτού ακόμη λειτουργήσει το Ελληνικό Γραφείο (πολύ λίγο πριν).  Εδώ και ενάμισυ χρόνο είμαι και «στην πρώτη γραμμή».

Υπάρχει το εξής θέμα: εδώ και -περίπου- ενάμιση μήνα διαδραματίζεται στη «γειτονιά μας» ένας πόλεμος.  Η -και- ειρηνιστική οργάνωσή «μας» (Greenpeace) έχει πολλάκις διακηρύξει τη θέση της για τον πόλεμο.

Εξάλλου, υπάρχουν σημαντικές οικολογικές παράμετροι της μορφής του διεξαγόμενου πολέμου (εκτεταμένοι βομβαρδισμοί στρατιωτικών και πολιτικών στόχων).  Μεγάλα τοξικά νέφη έχουν ήδη δημιουργηθεί.  Το Κοζλοντούι έχει ήδη απειληθεί από άστοχους πυραύλους.  Και άλλα.

Γιατί λοιπόν σίγησε η φωνή «μας»;  Τι άλλο πρέπει να γίνει ώσπου να (ξανα-)αναλάβουμε δράση;  Έχει ήδη στηλιτευθεί αυτή η σιωπή, η απουσία.

Ας αναλάβουμε, λοιπόν, πρωτοβουλίες.  Κυρίως, βέβαια, στο διεθνή χώρο, όπου επικρατεί η παραπληροφόρηση για τις «καλές» βόμβες του ΝΑΤΟ.  Έχουμε γεμίσει από ανθρωπιστικές οργανώσεις του ΟΗΕ κ.ά. που πρακτορεύουν συγκεκριμένα συμφέροντα.  Παραμένουμε άραγε ανεξάρτητοι;

Βουβή Γκρινπής δεν είναι Γκρινπής.

Γιατί και ο θάνατος είναι ανθυγιεινός.

                                             Με τιμή

                                             Τσίγκανος Παναγιώτης.

                                              Αρ. υπ. 2563