|
Να σου δώσω να καταλάβεις τι θα πει «ξεκούραση»: Την περασμένη Τρίτη, που ήταν ημέρα ξεκούρασης, η εκδρομή που είχαμε επιλέξει και κάναμε ήταν στους αμπελώνες και τα οινοποιεία της χερσονήσου Μόρνινγκτον. 11:30 με 5:30 γυρνάγαμε στους πανέμορφους λόφους και δοκιμάζαμε κρασιά. Τα κρασιά ήταν πολύ καλά και οι οινοδοκιμές οργανωμένες: κάποιος εκπρόσωπος μας σέρβιρε, εξηγώντας τα χαρακτηριστικά του καθενός. Ο πατέρας δοκίμαζε κυρίως τα λευκά, κι έλεγε «ε, πίνεται». Στο πολύ καλό «Πινό Γκρι» είπε: «καλούτσικο είναι αυτό». Εγώ σταμάτησα τις δοκιμές κατά τις 3:30 γιατί είχα γίνει κουδούνι και φύλαγα δυνάμεις γιατί μετά την εκδρομή καταλήξαμε στον Ιστ. Ομιλο, όπου στις 6 ξεκίνησε το πάρτυ. |
Αναμνηστική φωτογραφία σε κάποιο από τα οινοποιεία - Αγκαλιά με τη Γιόκο
|
Για του λόγου το αληθές. |
Άλλο να σου λέω κι άλλο να βλέπεις: με
ζωντανή μουσική. Η Άιλυ με την κιθάρα της,
άλλος ένας με κιθάρα, ένας μουσάτος έπαιζε
ένα όρθιο ξύλο με ένα λάστιχο που κατέληγε
σε ένα κιβώτιο και έβγαζε ήχο μπάσου (καταπληκτικό!),
ένας με ένα ταμπούρο που το χτύπαγε με
μαχαίρι και πιρούνι εν είδει μπαγκέτων και
ένας γέρος με μπάντζο. Όλοι τους με καπέλα
τύπου Άγρια Δύση με κάτι χαζές μελωδίες σε
ύφος κάντρι, θυμάσαι τα Λούκι-Λουκ; Έτσι.
Κοιτούσα συνεχώς δεξιά κι αριστερά να δω
τους αδελφούς Ντάλτον αλλά πού: πρόλαβαν κι
έφυγαν. Όσο για το φαγητό: το κρέας στο
μπάρμπεκιου και, αν είχε χρυσό, θα το
παρομοίαζα με το χρυσόμαλλο δέρας. Περάσαμε
καλά πάντως. Γυρίσαμε κατά τις 10:30 το βράδυ
στο σπίτι. |
| Τετάρτη
πρωί: ξύπνημα στις 6:30 πρωινό στις 7:30,
τσιγάρο περιμένοντας το λεωφορείο των 8:30. 10
η ώρα στον Όμιλο, ένα τσιγάρο στα πεταχτά
και, στο σκάφος. 11 η πρώτη εκκίνηση, 12 η
δεύτερη, 1:30 τσιγάρο με καφέ και σάντουιτς
έξω από το εντευκτήριο. Ο αέρας πάντα
παγωμένος. Ζητήσαμε από έναν εθελοντή οδηγό
να μας πάει σπίτι νωρίς για να πακετάρουμε.
Ο πατέρας στον –ελληνικό- υπνάκο του, εγώ
κομπιούτερ και κουβεντούλα με τον Πωλ, τον
Αμερικανό εικονολήπτη. Φτιάξαμε με τον
πατέρα φραπέ και τον ήπιαμε με τσιγάρο στη
βεράντα. Στις 6:10 ξεκινήσαμε το μπάνιο μου,
στις 8:15 τελειώσαμε. Πατέρα μου είσαι
κούκλος... Στις 7:30 είχαν επιστρέψει και οι
Αμερικάνοι συναγωνιζόμενοι, οι οποίοι
ανέλαβαν να ζεστάνουν την πίτσα από το
σούπερ-μάρκετ. Οι οδηγίες έλεγαν 7-8 λεπτά
ψήσιμο, την αφήσαμε 20, τη φάγαμε ωμή. Μετά ο
πατέρας έφτιαξε (που λέει ο λόγος) τις
βαλίτσες. |
Η ελληνική σημαία κυμάτιζε
προς τιμή μου. |
Να μην αραδιάσω όλα τα ονόματα. Η σημαία στο βάθος μου άνοιγε την όρεξη |
Συνηθισμένο
εγερτήριο την Πέμπτη στις 6:30, τελευταία
μέρα αγώνων, τελευταία μας μέρα εκεί. Αγώνες
κλπ., στη 1:30 σάντουιτς. Στις 6 η τελετή λήξης.
Α, αυτή τη φορά ήταν αλλιώς: Τραπέζια
στρωμένα, φαγητό και κρασί καλής ποιότητας,
γλυκό ωραίο πουτίγκα. ήταν όμως δευτερεύον:
Είχαν προηγηθεί οι ομιλίες των υπεθύνων (μη
φανταστείτε υπουργούς και άλλους γελοίους),
και ήταν τόσο εύστοχες και συγκινητικές!
Μετά έγινε η απονομή των επάθλων και των
πολύ ωραίων δώρων. Επιστρέψαμε σπίτι στις
11:30 το βράδυ. Πακετάραμε, τελευταίο τσιγάρο
στις 1:30 τη νύχτα: Τα αστέρα είναι πολύ
λαμπερά εδώ κάτω. Δύο η ώρα στο κρεβάτι.
Αλλαγή προγράμματος-οι αγώνες τελείωσαν. |