Το ποίημα που ακολουθεί, φυσικά, δεν ανήκει σε εμένα. Είναι όμως ένα υπέροχο και συμπυκνωμένο κοινωνικό σχόλιο, που το προσυπογράφω. Μ' αρέσουν και τα τραγούδια...

Στο ασανσέρ σφάζουν αρνιά
            στο ρετιρέ κριάρια
            και στο μεγάλο λίβιγκ ρουμ
            με ρόδες Σαμπ κυκλοφορούν

Στον καμπινέ πάνε συχνά
            και στον μπιντέ καβάλα
            προσεύχονται διαπασών
            εις το Λαχείο Συντακτών

με άλλα λόγια θα σ’ το πω
            κι έναν ανάπηρο σκοπό
            απ’ το ’50 και μετά
            μας έχουν πνίξει τα μπετά
            Να δεις τι σου ’χω για μετά! 

Σ’ του Στρατηγάκη την Αυλή
            και σ’ άλλα ινστιτούτα
            λέει πολλοί είναι μαζεμέν’
            ρωμιοσύνη μου καϋμέν’ 

Η γλώσσα κοκάλα δεν έχει
            μα κόκαλα τσακίζει
            με «γες» και «σόρυ» και λοιπά
            και με σπασμένα αγγλικά 

με άλλα λόγια θα σ’ το πω
            κι έναν ανάπηρο σκοπό
            απ’ το ’60 και μετά
            ανά, κατά, διά, μετά
            Να δεις τι σου ’χω για μετά! 

Καβάλα πάμε σινεμά
            καβάλα σούπερ μάρκετ
            μπαίνουμε σ’ άλλη εποχή
            πιο «στέρεο» και γιωταχί 

Ελλάς Ελλήνων χριστιανών
            κι αντίσταση και ΓΥΨΟΣ
            Πολυτεχνείο ξαφνικά
            μεταπολίτευση και τα λοιπά 

με άλλα λόγια θα σ’ το πω
            κι έναν ανάπηρο σκοπό
            απ’ το ’70 και μετά
            μας έχουν πνίξει τα σκατά
            Να δεις τι σου ’χω για μετά! 

«Εδώ και τώρα αλλαγή»
            και πανταχού το νέφος
            κι από τα άουτ και τα ιν
            βγήκανε γιάπηδες με τζιν 

Σκυλάδικα στην εθνική
            ντίσκο στην παραλία
            ανάδελφος ελληνισμός
            ενώ επίκειται σεισμός 

με άλλα λόγια θα σ’ το πω
            κι έναν ανάπηρο σκοπό
            απ’ το ’80 και μετά
            να δεις τι σου ’ρχεται μετά
            Να δεις τι σου ’χω για μετά! 

Στο ’90 φτάσαμε
            και μπρος ταχύ το βήμα
            να το ακολουθήσουμε
            γιατί καθυστερήσαμε 

ΕΟΚ, Νου Δυο, περικοπές
            Κυπριακό και Σκόπια
            Θεέ μου πώς φτάσαμε ως εδώ
            έξω απ’ τα σύνορα του εξαποδώ 

με άλλα λόγια θα σ’ το πω
            κι έναν ανάπηρο σκοπό
            απ’ το ’90 και μετά
            να δεις τι σου ’χω για μετά
            Να δεις τι σου ’χω για μετά! 

Μα η Ελλάδα ως γνωστόν
            ποτέ της δεν πεθαίνει
            και όπως έχει ακουστεί
            κάποια στιγμή θ’ αναστηθεί 

Μητέρα μεγαλόψυχη
            ή φάντασμα και ζόμπι
            μ’ ας κάνουμε υπομονή
            το 2000 θα φανεί 

με άλλα λόγια θα σ’ το πω
            κι έναν ανάπηρο σκοπό
            την ονειρεύτηκα ξανά
            συγκάτοικο σ’ ένα βραχνά
            Να με ξυπνάει με βρισιές